Rozdział
21
Frank jeszcze przez chwilę stał wśród drzew.
Już od kilku dni na polecenie Gerarda obserwował tą dziewczynę i jej rodzinę.
Nie podobało mu się to, że musi spełniać polecenia wampira - w końcu był
wilkiem i przywódcą stada - ale nie mógł odrzucić propozycji Gerarda. Miał
szansę zniszczyć Diega i nie zamierzał zaprzepaścić takiej okazji.
Wszystko zaczęło się miesiąc temu.
Do jego domu zapukała tajemnicza, zakapturzona postać i złożyła mu propozycję
nie do odrzucenia – śmierć Najstarszego wampira w zamian za pokój między
rasami. Frank był sceptycznie nastawiony do tego pomysłu, jednak jeszcze tego
samego wieczoru zwołał zebranie, zapraszając na nie swojego gościa. Rozpalili ognisko,
jak to zawsze robili przy okazji zebrania i Frank przedstawił im pomysł. Po
niewielkiej grupie przeszedł szmer dezaprobaty:- Frank, wiesz, że dopóki Diego nas nie odnajdzie, to nic nam nie grozi. – odezwał się Ray.
- Wiem o tym, ale zdaję sobie sprawę z tego, że to tylko kwestia czasu, kiedy to nastąpi. – odparł Frank. – Diego ma silnych magów, zwłaszcza Markusa. Musimy w końcu z nim skończyć.
- I mamy ryzykować nasze życie, bo jakiś tam facet, którego twarzy nawet nie widziałeś, powiedział, że możemy to zrobić? – zapytał z powątpiewaniem Tomo.
Frank powoli tracił cierpliwość. Był pewny, że uda mu się przekonać chłopaków, ale nie spodziewał się, że będzie aż tak trudno.
- Wierzę mu. – powiedział tylko.
- Dlaczego wierzysz nieznajomemu, który pcha cię w szpony śmierci? – zapytał Ray.
- Ponieważ mogę wam pomóc. – z mroku wyłoniła się zakapturzona postać, której do tej pory nikt nie zauważył. – I chcę się zemścić. – mężczyzna odrzucił kaptur z twarzy i spojrzał na nich szkarłatnymi oczami. – Jestem Gerard i chcę śmierci mojego brata.
Tak, to było miesiąc temu. Frank nie spodziewał się, kim jest jego gość, dlatego nie krył zdziwienia i radości na widok wampira. Reszta również była zaskoczona, ale cieszyli się, że Gerard przeżył. Wszyscy zgodnie twierdzili, że Diego zabił brata przez zazdrość i swoje chore ambicje. Chciał być jedynym Najstarszym i rządzić mrocznym światem. Tak więc po wysłuchaniu całej historii, zgodzili się mu pomóc. Jednak zauważyli, że Gerard nie jest już tym samym wampirem, jakim był kiedyś. Zmienił się, stał się bardziej niezrównoważony i wybuchowy, dlatego też często dochodziło do kłótni między nim a Frankiem. Opracowali plan, który zakładał odnalezienie dziewczyny – Vicky – i opiekę nad nią, dopóki nie stanie się wampirem. Chcieli ją prosić – a nawet błagać, jeśli zajdzie taka potrzeba – żeby wzięła ich stronę i im pomogła.
„I dlatego tu jestem.” pomyślał Frank. Zgodził się na to, żeby śledzić dziewczynę. Na szczęście nie było to trudne. Teraz musiał tylko zadzwonić do Ray’a i sprowadzić ich tutaj. Nie był to problem, ale bał się, że nie zdążą. Miał silne przeczucie, że Diego już wie, gdzie jest Vicky i chce ją porwać, lub co gorsza – zabić. Nie mógł do tego dopuścić. Nie teraz, kiedy są tak blisko celu. Wyciągnął komórkę z kieszeni jeansów i wykręcił numer.
- Znalazłem dziewczynę. – powiedział. – Jest w swoim domku w lesie razem z rodzicami i bratem. Wiesz, gdzie to jest. – po tych słowach się rozłączył.
Czekał.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz