niedziela, 4 maja 2014


Rozdział 2

            Shannon nie miał siły wstać. Wiedział, że niebawem umrze, ale zanim to nastąpi będzie musiał cierpieć. Kołek wystrzelony przez ojca Vicky nie przebił jego serca – utkwił niedaleko, przy każdym ruchu przesuwając się coraz bliżej. Ból był nie do wytrzymania, rozchodził się po całym jego ciele, paląc żywym ogniem.
            Wśród gorączki, która ogarnęła jego udręczony umysł, przebijały się strzępy rozmów. Nic z nich nie rozumiał, nawet nie chciał zrozumieć. Rozmowy przeplatały się z jego wspomnieniami – najbardziej z tymi pięknymi chwilami, które przeżył z Vicky. Nagle usłyszał stanowczy krzyk Markusa, skierowany w stronę jego brata i na chwilę odzyskał jasność umysłu.
- Jared…? – odezwał się, stanowczo zbyt cicho. Już myślał, że brat go nie usłyszał, ale Jared pojawił się przy nim kilka sekund później.
- Jestem. – padła odpowiedź.
            Chłopak z wysiłkiem otworzył oczy. Znów ogarniała go ciemność. Walczył.
- Vicky… - powiedział. – Ona… Nie wróciła…? – zadał to pytanie, ale w głębi obolałego serca znał już odpowiedź.
- Nie, Shann, nie wróciła. – potwierdził Jared.
- Może… się… odnajdziemy… - uśmiechnął się słabo, po czym zamknął oczy. Wypowiedzenie tych kilku słów kosztowało go mnóstwo wysiłku.
            Pogrążył się w ciemności, ale nie umarł.
            Jeszcze nie teraz.
            Marzył, żeby jeszcze raz, ostatni raz zobaczyć Vicky.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz