Rozdział
35
Diego leniwie opierał się o drzewo. Postarał się, żeby nikt z obecnych na polanie nie zauważył jego obecności.
Opuścił mury swojego zamku, żeby zemścić się na Markusie, który patrząc mu prosto w oczy, zdecydował się go zdradzić. Już od jakiegoś czasu Diego się tego spodziewał, zauważył to w zachowaniu swojego sługi, ale postanowił zaczekać. Śledził Markusa i Jareda od samego początku, trzymając się na dystans, słyszał całą historię, którą opowiadał czarownik i musiał przyznać, że jego sługa jest bardzo odważny. Diego chciał go ukarać, sprawić, żeby ostatnie chwile życia czarownika były istnym piekłem, ale postanowił, że będzie tylko przyglądał się jego śmierci, która niebawem go dosięgnie za zdradę swojego stwórcy.
Stał teraz wśród drzew, obserwując wydarzenia rozgrywające się na polanie z szerokim uśmiechem na twarzy. Było lepiej niż przypuszczał. Był zadowolony.
Jego brat wrócił – czego mógł się spodziewać – chociaż miał nadzieję, że pozbył się go raz na zawsze. Ktoś go musiał sprowadzić. Diego odłożył odszukanie tej osoby na później.
Mała czarownica, która miała stać się jego hybrydą i najsilniejszą bronią nie żyła, z czego się cieszył. W połączeniu z jego bratem mogła doprowadzić do klęski Diega, a nawet jego zniszczenia. Jej śmierć była idealną karą dla Kate i Toma, którzy sprzeciwili się wampirowi.
Shannon… No cóż, Shannon był tylko pionkiem, nie odczuje za bardzo jego straty. Śmierć chłopaka Diego potraktował jako małe zwycięstwo – Gerard będzie zrozpaczony. Na tę myśl uśmiechnął się jeszcze szerzej. Był na tyle silny, że perspektywa kolejnej walki z bratem wydawała mu się dziecinną zabawą.
Przerwał swoje rozmyślania, reszcie grupy nie poświęcając ani sekundy. Oni się nie liczyli w tej grze.
Rozejrzał się po polanie ostatni raz, wdychając słodki zapach krwi Vicky i upajając się nim, po czym odwrócił się i zniknął w mroku nocy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz