sobota, 28 grudnia 2013


Rozdział 26
 
              Nadeszła sobotnia noc. Shannon był w swoim żywiole. Uwielbiał ten czas, kiedy budziła się w nim zwierzęca natura. Wtedy nikt ani nic nie było w stanie go powstrzymać. Teraz czuł się tak silny, jak jeszcze nigdy w życiu.
              Stał przed klubem, do którego chodziły tylko nadziane dzieciaki. Był głodny. Chciał jak najszybciej tam wejść i zwabić jakąś dziewczynę w ustronne miejscem na przykład do ciemnej alejki za klubem. Marzył o tym, żeby poczuć smak świeżej krwi na języku.
              Planowanie przerwał mu cichy szelest tuż za nim. Shannon stał spokojnie na swoim miejscu, nie dając po sobie poznać, że cokolwiek usłyszał. Był gotowy do walki i pewny, że zmiażdży przeciwnika w kilka sekund, co będzie ogromną frajdą. Stali w milczeniu.
- Wiedziałem, że cię tu znajdę. – odezwał się intruz po dłuższej chwili.
              Shannon odwrócił się leniwie, poznając gościa po głosie. Przybysz uśmiechał się promiennie.
- A ja się tu ciebie nie spodziewałem, Damien. – odpowiedział chłopak, odwzajemniając uśmiech.  - Czego tu szukasz? Kolacji?
             Shannon na wzmiankę o kolacji zauważył błysk w oczach przyjaciela.
- Czytasz mi w myślach. – odparł wampir. – Ale kolacja może zaczekać. – Szukam ciebie, Shann.
- Mnie? – Shannon udawał zaskoczonego. – Czyżby znudziło ci się samotne imprezowanie?
- Po części. – Damien ponownie się uśmiechnął na wspomnienie wspólnych, krwawych imprez. – Właściwie to nie tylko ja cię szukam. Wszyscy cię szukają. Łącznie z Diegiem.
- Diego opuścił swój zamek? - Shannon roześmiał się. – To faktycznie musi być sytuacja kryzysowa.
- Taaaak… - Damien zastanowił się przez chwilę. – Powinienem cię teraz odstawić do zamku, tak jak kazał Diego.
- Zamierzasz go posłuchać, Damien? – Shannon przyglądał mu się leniwie.
             Wampir prychnął z rozbawienia.
- Ja? – roześmiał się. – Nie miałem najmniejszego zamiaru go słuchać. Chciałem cię znaleźć bo mi się nudzi i przydałoby mi się towarzystwo. A imprezowanie z tobą to czysta przyjemność. – Damien uśmiechał się od ucha do ucha.
              Shannon również się uśmiechnął. Brakowało mu towarzystwa przyjaciela. Damien był okrutny i lubił torturować swoje ofiary, a on osobiście nie miał nic przeciwko.  We dwóch zawsze było weselej.
- W takim razie, czas na imprezę. – chłopak odwrócił się i ruszył w stronę klubu.
              Damien po krótkiej chwili ruszył za nim. Przyjaciele bez problemu dostali się do środka, używając swojej mocy.
              Zaczęło się polowanie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz